Tain-l'Hermitage
 
Een Franse familie rekent af bij de balie. Moeder schrijft de cheque uit. Een jongen van een jaar of zestien heeft een basgitaar om zijn nek hangen. De hotelier kijkt er met gespeelde verbazing naar.
- Oh-la-la, c'est sérieux!
- Hm...
zegt de jongen verlegen. Moeder kijkt op en de hotelier wijst op de gitaar.
- C'est pas décoratif hein?
- Ah non.

Nee, nee, hij hangt er niet ter decoratie. Zoonlief speelt in een bandje.

Langs de N7. Met een kaart van 1:200.000 heb je niet veel keus en op zondagmorgen loop ik wel vaker over de Route Nationale. Er loopt ook een fietsroute over dit deel van de N7. Le Drôme à vélo zeggen de bordjes.
Serves-sur-Rhône. In de hoofdstraat gaat een vrolijk gezelschap in klederdracht bij de huizen langs. Een accordeonist en dames met drankjes en hapjes. Ze bieden mij een glaasje aan. Rode wijn of jus d'orange. Ik neem jus d'orange en een koekje. Moesten ze vaker doen.

Na Serves krijgt de Rhône meer speelruimte. Tussen N7 en de rivier liggen boomgaarden en daar slingert een weggetje doorheen. Tennisbanen en een picknickplaats. Tai Ji. Er arriveren jongelui om te tennissen en er stapt een jongeman uit zijn auto die minutieus de grond afspeurt op zoek naar een verloren voorwerp en het niet vindt.
Jean Jaurès (1859-1914)
Politicus, socialist, publicist en oprichter van l'Humanité. Hij werd vermoord aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog. Een martelaar dus eigenlijk.
Gervans ligt een halve kilometer buiten de route op een heuvel. Ik hoop op een café, maar het is er niet. Verder langs de N7. 't Is warm geworden en er dreigt onweer. Boven de heuvels op de rechteroever is het al bezig. De beweging van de onweerswolken kun je trouwens niet goed voorspellen. Het ene moment denk je dat ze je binnen een half uur hebben ingehaald en dan zijn ze plotseling weer verdwenen.
Een kilometer of vijf langs een racebaan lopen is voldoende om aardig dizzy te worden en in Tain-l'Hermitage geloof ik het eigenlijk wel voor vandaag. De Route Nationale loopt dwars door het dorp en heet daar Avenue Jean Jaurès. In hun straatnamen tonen de Fransen weinig fantasie.




 
Les Deux Coteaux - de twee heuvels
Place du Taurobole lijkt het centrale punt. Er staat een houten huisje waar je wijn kunt kopen. De wijnen van Tain zijn zeer bekend onder de Côtes du Rhône. Je hebt l'Hermitage rouge en l'Hermitage blanc. Ik neem een sandwich in een brasserie waar ze harde muziek draaien. De lucht trekt verder dicht en het begint te rommelen. Dit is het teken waar ik op wachtte: ik blijf in Tain en ga een hotel opzoeken. De goedkoopste staat aan de N7, maar die neem ik niet. Ik kies er eentje op een rustig plekje aan de Rhône, opzij van de loopbrug naar Tournon. Hôtel Les Deux Coteaux heet het - de twee hellingen of heuvels. Twee sterren. De eerste die ik tegenkom is de dochter des huizes. Ze lacht, want ze zag me buiten de prijslijst bestuderen.
- Maman! Il y a quelqu'un!
Moeder erbij. Aardige vrouw met aardige dochter. Samen goed voor twee sterren. De dochter krijgt de sleutel en gaat mij voor in het trappenhuis. Er dreunt een geweldige donderslag en ze schrikt.
- Mauvaise conscience?
Ze lacht.
- Oui.
Ze laat me de kamer zien.
- Ça vous plait?
- Énormément.

Maar voor ik haar een aanzoek kan doen, is ze verdwenen.


Hoe breng je een regenachtige zondagmiddag door in Tain-l'Hermitage? Ik zoek een plekje op een overdekt terras aan Place du Taurobole, bestel een Hermitage rouge, steek een sigaar op en kijk naar wat voorbij komt. Heel veel. Vakantiegangers uit vele landen wringen zich met hun autootjes door het plaatsje. Enkele onderbreken hun reis om iets te gebruiken. Zo komt er een stelletje op het terras zitten dat hun nationaliteit heeft verraden door uit een Nederlandse auto te stappen. Een heel dik meisje en een jongen met normaal postuur. Hij neemt een pression, zij een sorbet. Wat zien ze in elkaar? Bij een dergelijke combinatie moet ik altijd aan een anekdote van Godfried Bomans denken. Het raakt aan tussen een slanke man en dikke vrouw. Op de huwelijksnacht ziet hij zijn vrouw voor het eerst uitgekleed in bed liggen ('t is een oude anekdote) en dan roept hij opgetogen: - Is dat allemaal voor mij?
Misschien zijn er mannen die zich bij het zoeken naar een partner enkel en alleen door het aantal kilo's laten leiden. Ik weet het niet.
Eens in de zoveel tijd slentert een oude Arabier voorbij. Hij praat in zichzelf. Twee wandelaars in lange poncho's lopen het plein op. Ze raadplegen de plattegrond en sjokken verder in de regen. Naar de camping in Tournon denk ik. Misschien lopen ze de GR42. Die leidt door Tournon. Hij volgt de Rhône op de rechteroever tot Avignon.
Taurobole
Uit het Latijnse Taurus - stier. Vergelijk ook het teken in de dierenriem.
 
Stier
Ook in Keltische mythen is de stier het symbool van kracht, mannelijkheid en seksualiteit.
Place du Taurobole. Het Taurobolium was een soort doopplechtigheid in de Mithras godsdienst. Tijdens het ritueel nam de deelnemer plaats in een kuil die was afgesloten met een ijzeren traliewerk. Op het traliewerk werd een stier geofferd en de dopeling kreeg het bloed van de stier over zich heen. Mithras was de Perzische zonnegod - geëerd als de Onoverwinnelijke.
De Mithrasdienst was zeer populair onder Romeinse soldaten en in de eerste eeuwen van onze jaartelling was deze cultus een geduchte concurrent van het Christendom. Er waren overeenkomsten in leefregels: ascese, reinheid, kuisheid... De Christelijke godsdienst won. Het werd zelfs de officiële Romeinse staatsgodsdienst! Met uitzondering van Julianus (die daarom wel 'Julianus de afvallige' wordt genoemd) waren vanaf 320 nC alle Romeinse keizers christelijk. Een overblijfsel van de Mithrasdienst is de datum van het feest van Christus' geboorte: Kerstmis op 25 december. Dat is de geboortedag van Mithras.
Tain
Tain bestond al in de tijd dat de Grieken de Franse zuidkust koloniseerden. Toen heette de plaats Tegna. L'Hermitage wijst op de woonplaats van een kluizenaar.
In Tain hebben ze een Romeinse mijlpaal gevonden - nummer 5548.

 
 
Marc Seguin
Ingenieur Marc Seguin bouwde in 1825 tussen Tain en Tournon de eerste metalen hangbrug over de Rhône. Die werd in 1965 afgebroken.
Via de passerelle kom je in Tournon-sur-Rhône, het grote broertje van Tain. Tienduizend inwoners en liggend in departement l'Ardèche. In de krant las ik dat de gemeenteraad (Conseil Municipal) hier onlangs een bepaling heeft aangenomen die het geschooi in de straten verbiedt. Op mijn tocht door het centrum tel ik nog drie mensen die de hand ophouden. Ik weet niet hoeveel het er voor die tijd waren. Het Bureau du Tourisme aan de Quai Marc Seguin is zondags open tot twaalf uur. Zondag is een moeilijke dag om iets aan de weet te komen.
Vanuit deze oever heb je goed uitzicht op de wijngaarden van Tain die tegen de twee hellingen aanliggen. Een fraai gezicht is het niet, maar dat komt misschien door het sombere weer.

- L'heure de rentrer?... vraagt de hôtelier 's avonds bij terugkeer in het hotel.
Het hotel sluit vanavond om elf uur. Zijn vrouw heeft het me al twee keer gezegd.