Promenades Populle
Genoemd naar burgemeester François Populle die in 1814 met slechts twee kanonnen de stad zeven dagen tegen de Oostenrijkers wist te verdedigen.
Roanne - 2e dag

Muggen op de kamer. Kleine krengen die de nachtrust verpesten. Dat ze steken is tot daar aan toe. Maar dat ze vooraf met het geluid van straaljagers om je hoofd cirkelen - waar is dat goed voor? Pas bij het ochtendgloren houden ze op met hun vliegoefeningen.

Wat Roanne mist zijn parken. Roanne heeft te weinig groen en te veel parkeerterreinen. Er is een parkje in het centrum tegenover het station, de Promenades Populle, maar dit parkje is te klein. Voor een geschikte Tai Ji plek moet ik terug naar het jaagpad langs het kanaal.

Roanne bestond al voor het begin van onze jaartelling - als Keltische nederzetting. In de Romeinse tijd heette de plaats Rodumna. Het lag aan de weg van Thiel-sur-Acolin naar Feurs. Daarnaast was er vrij zeker een verbinding met Digoin.


De Loire. Tot eind 17e eeuw was er alleen stroomafwaarts vanuit Roanne scheepvaart mogelijk. De boten met passagiers en koopwaar lieten zich met de stroom meedrijven naar Nantes of ze voeren door het Canal de Briare naar Parijs. In de 18e eeuw werd de Loire ook ten zuiden van Roanne bevaarbaar gemaakt. Bij St-Rambert-sur-Loire, ter hoogte van St-Étienne, fabriceerde men boten van sparrebomen om steenkool en wijn uit St-Étienne mee te vervoeren. Het gehucht bij de rivier heet nu nog Les Barques. De boten waren bestemd voor eenmalig gebruik. Op de plaats van aankomst werden ze gedemonteerd.

De schippers van Roanne hadden Saint Nicolas als patroonheilige. In 1630 deden ze een gelofte: als de heilige hen kon vrijwaren van de pestepidemie, dan zouden ze voor hem een kapel oprichten. Saint Nicolas zag de deal wel zitten en zo staat er niet ver van de haven de Chapelle-St-Nicolas-du-Port.
Saint Nicolas (Sinterklaas) is overigens in 1970 door het Vaticaan van de heiligenlijst afgevoerd. Er waren te weinig aanknopingspunten om in zijn bestaan te blijven geloven. De vermeende bisschop van Myra zou in 325 het concilie van Nicea hebben bijgewoond. Dat was alles wat er na serieus onderzoek van de man overbleef. Deze aanwijzing werd als te mager beoordeeld. Van het Vaticaan màg je hem nog wel vereren, maar het hoeft niet.
De cultus rond Sint Nicolaas bevat allerlei ingrediënten van de Germaanse Wodanverering. Ze hebben de lange witte baard gemeen en rijden beide op een schimmel. Wodan werd vergezeld door Nörwi, de zwarte vader van de nacht - Sint Nicolaas door zwarte pieten. Wodan's wonderlans Gungnir schijnt in de uitrusting van Sint Nicolaas rond 600 nC te zijn vervangen door een bisschopsstaf.
 
 
 
 
 
 



Légionnaire
Legionarius - Romeins legioensoldaat
Ik breng de dag lezend door in de Promenades Populle en op het terras van Café Alsacienne. Maigret en de regionale krant.
Als je in Frankrijk na de puberteit stoer wilt blijven doen, dan moet je je aansluiten bij de sapeurs-pompiers. Hun heldendaden worden breed uitgemeten in de plaatselijke pers. Dapperheid in de eigen achtertuin. Naar het front in Servië sturen de Fransen eerst hun Légionnaires - de mannen van het vreemdelingenlegioen. Huursoldaten moeten het vuile werk opknappen. Raar land. En een rare president. In Servië zijn Franse stellingen, deel uitmakend van de vredesmacht, aangevallen en nu wil Frankrijk terug slaan. Waarom? Omdat, aldus Jacques Chirac, Frankrijk niet met zich laat spotten. Met andere woorden: de nationale eer is aangetast en dat roept om wraak.
Een week of wat geleden opende Chirac een milieuconferentie. L'environnement stond centraal. En wat zegt de man in zijn toespraak? We moeten de zee intact houden, want zonder zee zou Frankrijk niet langer 'groots' zijn:
- Sans mer il n'y a pas la grandeur...
Wat een wereldbeeld! Zonder zee zou er voor de mens überhaupt geen leven mogelijk zijn, maar Chirac's eerste zorg is dat de grandeur van Frankrijk in gevaar komt. Charles de Gaulle introduceerde La grandeur de France, daarmee appellerend aan de Franse nationale trots. Chirac probeert hem te imiteren. Simenon noemt Charles de Gaulle een lijder aan grootheidswaan.
  Over enkele dagen loop ik van m'n huidige kaart af. Mijn plan is om de Loire te volgen tot ik ergens ten zuiden van Lyon zit en dan de doorsteek naar de Rhône te maken. Lyon zelf trekt me niet tijdens deze hittegolf.
Ik koop de volgende IGN-kaart: nummer 50, St-Étienne - Le Puy-en-Velay. Op deze kaart beginnen de Cevennen en dit betekent dat ik nu echt in Zuid-Frankrijk ben doorgedrongen. Deze kaart heb je ook nodig als je in het voetspoor van Robert Louis Stevenson wilt treden. De route die hij in 1878 liep hebben ze op de kaart aangegeven als Tracé Historique Stevenson. Van Le Monastier-sur-Gazeille naar St-Jean-du-Gard. Stevenson is in de folklore van Zuid-Frankrijk opgenomen. Beroemde mensen worden tot eer en meerdere glorie van de streek geannexeerd, op dezelfde manier waarop de bevolking van middeleeuwse steden de stoffelijke resten van heiligen in de wacht probeerde te slepen. Vincent van Gogh overkwam hetzelfde als Stevenson. Ook hij behoort nu tot de folklore van Zuid-Frankrijk.
 
 
 
 
 
 



Robert Louis Stevenson. The Cevennes Journal, 1878.
Enkele weken geleden kwam ik in de krant een artikel over Stevenson's voettocht tegen. Hij maakte de reis avec son ânesse stond er. Anesse? Eerst dacht ik dat het zijn geliefde was, maar uit het vervolg bleek dat het om een ezeltje ging. Praktischer dan een geliefde: eet gras, draagt bagage en kletst niet - om maar enkele verschillen te noemen. Goed bekeken, dacht ik. Later las ik in zijn reisverslag The Cevennes Journal wat een lijdensweg het was. De ezel liep in een slakkegangetje en had een ongezonde belangstelling voor alle niet ter zake doende afslagen. Er bestaat een zeer fraaie topoguide van de Route Stevenson. Het gidsje bevat naast de gebruikelijke routebeschrijvingen en logeeradressen ook foto's, tekeningen en citaten uit het oorspronkelijke reisverslag.

's Avonds bel ik met Madame Roche in Vendranges om te vragen of ik morgen bij haar op de boerderij kan logeren. Dat kan.