Pouilly
Uit Pauliacus. Zie bij Pouilly-sous-Charlieu.
Montrond-les-Bains
 
- Et voilà! Bon appétit.
Ze heeft ons tien minuten laten wachten. Ontbijt vanaf acht uur. Jaja, maar dan moet je wel het juiste personeel aantrekken. Met dit hotel klopt iets niet. Het gebouw is goed, de plek is goed, de kamers zijn goed, maar aankleding, sfeer en personeel zijn niet goed. Afrekenen en wegwezen. Ik neem de D104 naar Pouilly-lès-Feurs. Goed gegokt: mooi weggetje, licht stijgend en uitzicht over het Loiredal.

- Vous êtes perdu?
- Non.

Ik raadpleeg de kaart op het terras in Pouilly-lès-Feurs en twee mannen komen me assisteren.
- Vous allez où?
- Montrond-les-Bains.

O, maar dan weten ze wel een hele goede weg! En zonder blikken of blozen leggen ze uit hoe ik op de Route Nationale kom. Nogal onnozel. Ik laat ze zien welke weg ik zelf in gedachten heb.
- Mais c'est plus long!
- Oui, mais aussi plus agréable.

Begrijpen ze niet. Loopt er zo'n mooie kaarsrechte asfaltweg en dan neemt die man een achterafweggetje.
Verder een aangenaam dorp, Pouilly. De sfeer is goed - veel beter dan in Balbigny. Een RN dwars door het dorp is funest. Pouilly is OK. Veel bloemen, goed onderhouden huizen, een historische poort en voor een grote café crème vragen ze niet meer dan zeven franc.

De naam Feurs doet fleurig aan en de inwoners gedragen zich ernaar. Een gezellig centrum en hier zijn ze zo verstandig geweest om de N82 om de binnenstad heen te leggen. Het is markt en ik nuttig een blikje op een bank. In korte tijd zie ik drie hele mooie dames voor bij komen. Zou het echt zo zijn dat ze op bepaalde plekken goed gedijen?

Feurs bestond al in de Romeinse tijd: Forum Segusiavorum heette de plaats en het was de hoofdstad van de Keltische stam der Segusiavi. Het lag op een kruispunt van wegen. Hier stak de weg van Lyon naar Clermont-Ferrand de Loire over en verder lag Feurs aan de weg die de Loire volgde naar het zuiden en daarna afsloeg naar Rodez.
In Feurs kun je het oude Romeinse Forum met de resten van de Curia (raadhuis) bezichtigen.

Feurs ligt op dezelfde hoogte als Lyon. Lugdunum heette de plaats in Galloromeinse tijden, wat 'vesting of woonplaats van Lug' betekent. Lug was een Keltische god.
Lug
Keltische god - vermoedelijk de zonnegod. In het Iers betekent Lug: schitterend licht.
De Romeinen stelden hem gelijk aan Mercurius. Op grond van zijn vele heldendaden heette hij ook wel: Lug de Veelzijdige of Lug Langarm.
Lugnasad was het feest van Lug op 1 augustus - van oorsprong vermoedelijk een oogstfeest.

 
Lugdunum Batavorum
In het land van de Bataven heeft ook een Lugdunum gelegen: Lugdunum Batavorum. Het was het eindpunt van de Limes en lag vermoedelijk ter hoogte van Katwijk. De plaats is in zee verdwenen.
Lyon is begonnen als Romeinse Colonia, gesticht in 43 vC. Van het oude Celtica maakten de Romeinen een nieuwe provincie en hij kreeg een naam die werd ontleend aan de hoofdstad: Lugdunensis. Drusus, stiefzoon van keizer Augustus en in Nederland bekend van de Drususdam en Drususgracht, vestigde zich in 13 vC in Lyon als gouverneur van Gallië. Zijn zoon, de latere keizer Claudius (41-54 nC), werd er in 10 vC geboren.
De veldtochten van Drusus tegen de Germanen speelden zich af in de zomermaanden. 's Winters verbleef hij in Lyon. Zijn gouverneurschap had ook een administratieve kant: hij moest de bevolking en haar bezittingen inventariseren met het oog op de belastinginning. Deze operatie heette de Census. Tien jaar later speelde zich hetzelfde in Syrië af:

In die tijd kondigde keizer Augustus het besluit af een volkstelling te laten houden in de hele wereld. Deze eerste volkstelling vond plaats toen Quirinius goeverneur was in Syrië. Iedereen ging op weg naar de plaats waar hij vandaan kwam, om zich daar te laten inschrijven.
-Bijbel, Lukas 2.1-3

Jozef ging met zijn zwangere vrouw Maria op weg naar Bethlehem. Daar kwam hij vandaan. In Bethlehem werd Jezus geboren.
 
Om één uur loop ik verder. Eigenlijk niet verstandig, want het is bloedheet. Vanmiddag een route tussen de rivier en de snelweg. Ik loop over La Gloriette en pauzeer vlak voor hereniging met de snelweg in de schaduw van een heg. Achter me ligt een landhuis met park en zwembad. Voor me zoeft het verkeer over de N82. Voor dit weekend hebben ze grote drukte op de wegen voorspeld, omdat les aoûtiens (mensen die de maand augustus vrij hebben) op vakantie gaan en les juilletiens huiswaarts keren.
Een paar honderd meter afzien langs de N82 en dan de rustige D115 die vlak bij de Loire komt. In St-Laurent-la-Conchère staat een Auberge. De eigenaars hebben hun ouwelui op bezoek en het gezelschap zit aan de stamtafel te eten. Sterke verhalen over de chaleur. Hoe ze rond het middaguur spontaan in slaap vielen en pas uren later weer wakker werden.
Een half uur later waag ik het weer. Van de Loire is niet meer overgebleven dan een stroompje dat je zonder natte voeten te krijgen zou kunnen oversteken.

In Marclopt zie ik een chambre d'hôte bij een restaurantje. Schuin er tegenover is een bar. Enige gast. De eigenaar pakt er zelf ook een stoel bij. Twee glazen eau minérale. Ik vraag hem naar de berg die ik de hele dag al in het vizier heb. Het is de Pierre sur Haute, Petrus op de Hoogte, 1633 meter en hemelsbreed zo'n 25 km ver weg. Je kunt er een kruis op zien staan.
  Een bruiloftstoet rijdt luid claxonnerend voorbij. De eigenaar zegt dat het een latertje voor die mensen wordt. Zijn stelling: hoe meer bruiloftsgasten, hoe langer duurt het feest. Met een stoet van deze omvang kom je morgen rond midi uit. In Feurs heb ik het aanstaande echtpaar al zien poseren in een parkje. Zo'n foto komt er wel even op aan. Daar moet je tot je scheiding tegenaan kijken.
De huwelijksinzegening vindt zo dadelijk plaats in de dorpskerk en de bruiloftsgasten komen het café binnen om hun dorst te lessen. Allemaal gezonde plattelanders in hun beste pak. Sommigen kopen flessen mineraalwater die ze mee naar buiten nemen, anderen gaan zitten en drinken een paar rondjes. Ze kijken verbaasd op van de lage rekening. Een rondje voor zeven man: 42 franc. Mijn twee glazen water kosten samen zes franc. Deze man schijnt zijn kroeg voor de aardigheid te hebben en niet om er rijk van te worden.
 
Montrond-les-Bains is waardeloos. Ik had het kunnen weten. Het -les-Bains was een overduidelijke waarschuwing. Weer zo'n kuuroord met veel toeristen, dure hotels, hoge prijzen, casino en een kasteel of wat er van nog over is. Ik zweer plechtig om geen plaatsen meer aan te doen met een bad in de naam. Had ik die chambre d'hôte maar genomen...
Hôtel-Grill Sirius is een nieuw geval aan de rand van het dorp. Kamer van 250 franc. Achter de receptie hangt een kaart van de melkweg. Ter oriëntatie. Ze hebben de oude naam van de ster gekozen. Hôtel-Grill La Canicule zou beduidend minder gasten trekken.
Tientallen kamers, conferentieruimtes, sauna, restaurant... Vanaf het balkon kijk je uit over een kale vlakte. Ik lees de krant, rook een sigaartje en bestudeer de route voor morgen. Ik twijfel. St-Étienne is ver weg, vooral omdat er geen plezierige wandelwegen naar toe leiden. Ik kan ook proberen om er in twee dagen te komen door eerst morgen nog de Loire te volgen. En tenslotte kan ik tussendoor naar de vallei van de Gier wandelen en St-Étienne helemaal vergeten. Allemaal opties. Ik berg de kaart op en ga Poulet au curry eten bij de Chinees. Als je jarig bent krijg je er een gratis maaltijd en bovendien een fles champagne. Wel even papieren overleggen ter controle. Volgende week ben ik jarig.