Digoin - 2e dag
 
De hôtelier is een aardige kerel. Hij loopt in korte broek, haalt de stoelen van de tafels en serveert een uitgebreid ontbijt met warme croissants.
Ik maak een ommetje: over de Pont-Canal en over de andere Pont weer terug. Buiten Digoin loop ik alvast een uur lang in mijn nieuwe hemd - om te oefenen. De overgang van T-shirt naar hemd dient voorzichtig te geschieden. Er komen blanke onderdelen tevoorschijn die dit jaar nog geen zon hebben gezien. Onderweg liggen grote bergen porseleinafval - allemaal mislukte theekopjes en schoteltjes. Digoin schijnt al van oudsher beroemd te zijn om haar aardewerk. Waar gehakt wordt vallen spaanders en waar je potten bakt, daar vallen scherven.

De rest van de dag hang ik rond op schaduwrijke plekjes. In de zon is het niet aangenaam. Ik verdeel mijn tijd tussen Café du Centre en een parkje met uitzicht op de Loire. De thermometer houdt het op 41 C in de schaduw. Op het terras klagen de Fransen als vanouds over de chaleur en de canicule. Vandaag terecht. Hoewel - eigenlijk mag je nooit over het weer klagen.
In het parkje lees ik m'n nieuwe Maigret uit, op een hoofdstuk na. Een jong stelletje ligt innig verstrengeld onder een boom en verder ben ik getuige van een wilde achtervolging: twee mannen zitten een boef achterna. Filmopname. De regisseur is niet snel tevreden. Het moet een paar keer over en zo zie ik ze tot vijf maal toe voor mijn bankje langs rennen. Afzien voor die jongens. Ze hebben leren jasjes aan.
  's Middags naar de piscine. Alles lijkt goed te gaan tot ik het water instap. Dan komt er een venijnige badjuffrouw op mij af die het niet eens is met mijn zwemuitrusting.
- Pas de shorts!
- Pas de shorts?
- Non, le maillot de bains est obligatoire.
- Mais je n'ai que celui-ci.
- Désolé.

Mooi is dat. Staat er eindelijk eens geen bordje Baignade interdite naast het zwemwater - krijg je dit. Uiteindelijk weet ik haar te vermurwen. Vandaag zal ze mijn broek door de vingers zien. Morgen moet ik iets anders aan hebben.
Van deze maatregel zie ik de grap niet in. Nu zie je hier die Franse mannen met hun hangbuiken in idioot kleine zwembroekjes rondlopen. Een maatregel uit hygiënische overwegingen, vernam ik later. Het overal ontbrekende toiletpapier doet inderdaad het ergste vermoeden, maar dat los je met zo'n klein zwembroekje toch niet op?
Als wandelaar moet je trouwens uiterst voorzichtig zijn in een zwembad met chloor. Het is niet goed voor je voeten. De huid gaat in oplossing en voor je het weet heb je de volgende dag blaren. Een wandelaar mag zijn voeten eigenlijk niet eens met zeep wassen. Doe ik ook zelden. Wassen met koud water is het beste. Zo krijg je een soepele en leerachtige voetzool.
  Acht medewerkers telt het postkantoor. Een veelvoud aan klanten staat zwetend voor het enige loket dat open is. Het is vlak voor sluitingstijd en ik ben er om een postzegel te kopen voor een envelop. Alleen, ik heb m'n Maigret nog niet uit. Dus doe ik alle onderdelen in de enveloppe, plak niks dicht en geef hem voor een postzegel aan de lokettiste. Begrijpt ze niet. En als het inzicht doorbreekt, wil ze er 32 franc voor hebben. Ik ding af tot 18 franc.
  Het Menu du Jour in Hôtel Terminus is hetzelfde als gisteren. Maakt niet uit. Gisteren was het uitstekend en vandaag smaakt het niet minder. Weer ben ik de enige gast in het restaurant. Zo draait de airco tenminste niet voor niks. Carine weet nu ongeveer wat de bedoeling is en tussen de bedrijven door glimlacht ze zowaar. Ach ja - ik ben ook volkomen ongevaarlijk. Evenals gisteren komt ze tweemaal vaker het restaurant binnen dan nodig is, om te zien of ik een gang al heb afgerond.
  De laatste bladzijden van de Maigret lees ik op een bankje bij de sluis. Net als in Briare kun je hier met een rondvaartboot de Pont-Canal over. De boot keert voor het sluisje om en vaart terug. Uitleg in meerdere talen. Wie gaat er met zo'n boot terwijl je evengoed de brug op en neer kunt wandelen? Alleen toeristen.
De avondwandeling over de Pont-Canal - de ene kant heen, bruggetje over bij de sluis, andere kant weer terug - is voor inwoners van Digoin vermoedelijk al generaties lang een vaste routine.
  Ik turf eens wat ik op een hete dag als vandaag gedronken heb. In volgorde van binnenkomst:
vier koppen thee, grote kop koffie, blikje cola, 1/4 liter Vittel, blikje Gini (bitter lemon), twee demi's, glas Gini, 1/2 liter Vittel. Ruim twee liter vocht. Te weinig, achteraf.