Cronat
 
Is er in Cronat een hotel? Dat is de vraag die me vanmorgen bezig houdt. Het Bureau du Tourisme was gisteren gesloten. Vandaag gaan ze om negen uur open en ik wacht geduldig op de komst van de medewerkster. Misschien weet zij iets. De wonderen zijn de wereld nog niet uit..
De jongedame is mooi op tijd en gaat op zoek. Hotels vindt ze niet. Daarna raadpleegt ze een gidsje met chambres d'hôtes in de Nièvre. Edoch - het lukt haar niet om iets op de route te vinden. Ze zegt
'Désolé' en geeft mij het gidsje mee.

Ik heb een grote envelop voor verzending klaar gemaakt. Kaarten en filmrolletje. Bij de PTT let ik even niet goed op en betaal twintig franc voor de verzending. Het stuk gaat nu met grote spoed naar Groningen. Later blijkt dat het filmrolletje zwaar beschadigd is aangekomen. De foto's zijn deels mislukt. Haastige spoed is zelden goed. Ik vraag me af of Fransen dit spreekwoord kennen.

Langs het kanaal of langs de Loire? Ik kies voor de Loire. Het betekent wel eerst zeven kilometer langs de D979 en daar krijg ik last van kramp onder m'n linkervoet. Lastig. Zo snel mogelijk probeer ik mijn geheime wapen: Tai Ji op een zandweggetje. De kramp is verdwenen. Tai Ji is wonderful.
Devay heeft een wegrestaurant. Ik ga de GR3 een tijdlang volgen. Twee sinaasappels bij de Alimentation en daarna loop ik via de roodwitte markering het dorp uit. Devay ligt op een heuvelrug. Er staat een bankje dat uitnodigt om van het uitzicht over de vallei te genieten. Waarom niet? We hebben geen haast. Ik pel een sinaasappel en bekijk het gidsje van de Nièvre. De chambres d'hôtes zijn er wel degelijk - ze heeft alleen op de verkeerde plek gekeken. In dit soort gidsjes hebben ze het departement eerst nog weer opgedeeld in arrondissementen. Opvallend dat zo'n voorlichtster dit niet weet. Aan de andere kant: voor hetzelfde type gidsje lieten ze me in Reims 35 franc betalen en hier kreeg ik het gratis.

Een weggetje daalt af naar de Loire en gaat later over in een zandpad. Goed wandelweer. Eerst licht bewolkt, later volop zon. De rivier laat zich af en toe zien door struikgewas en kreupelhout. In de verte ligt een kasteel tegen de heuvels aan, bij Charrin. Daar kun je logeren heb ik zojuist in mijn gidsje gelezen. Tout comfort, piscine, salle de musique, etcetera. Heel aantrekkelijk - een nachtje in een kasteel, maar het is veel te vroeg om te stoppen.
Een paar kleine nederzettingen aan de Loire. Bij Domaine de l'Ile staat een oud huisje waarop is aangegeven hoe hoog het water stond bij diverse overstromingen. Het pad loopt over een dijkje dat, als het er toen al lag, net boven water zou zijn gebleven. Het Loirewater kwam heel hoog in 1856, 1866, 1910 en 1924.

Bij Tinjat verlaat ik de GR3 op zoek naar iets eetbaars in St-Hilaire-Fontaine. Saint Hilaire was bisschop van Poitiers en leermeester van Saint Martin.
St-Hilaire-Fontaine heeft tweehonderd inwoners. Op zich te weinig voor een café, maar het ligt aan de D979 en dat rechtvaardigt een etablissement. Ik zie een église, een mairie, een école primaire en dan de Départementale met inderdaad een bar-restaurant - in handen van een ouder echtpaar.
- On peut manger ici?
- Mais bien sûr. Installez-vous.

En het vrouwtje wijst me een tafel in de eetkamer naast het café. De man brengt me mijn rugzak na.
- Il faut être prudent. On ne sait jamais.
- Ah oui. C'est vrai.
  Al zou ik niet weten wie hem moest meenemen, want ik ben de enige gast. Ik bestel tarte au fromage, brood en cola en denk ondertussen na over een barformule. Een formule waarmee je na een blik op de kaart met grote zekerheid kunt zeggen of er al dan niet een bar in een dorp aanwezig is.
Om te beginnen gun ik elk dorp met meer dan 600 inwoners een café. Nu ligt een dorp altijd aan een weg en als het een grote weg is, dan heb je geen 600 inwoners nodig om een café in leven te houden. Neem dit dorp - St-Hilaire-Fontaine. Het heeft slechts 200 inwoners maar toch kan er een café draaien omdat het ligt aan een Route principale (rood op de IGN-kaart) die de ontbrekende klanten levert. Je hebt ook nog de Route secondaire (geel op de IGN-kaart). Voor dorpen die daaraan liggen kies ik een benedengrens van 400 inwoners. De grens van 600 inwoners geldt als het dorp aan de overige wegen ligt. Dit levert ons de harde kern van de barformule:

Barformule
Er is een bar als: I x wegconstante > 600

I = inwoneraantal
wegconstante: resp. 3, 2 en 1 voor rode, gele en witte weg
Er zijn nog meer factoren, zoals: kruispunt van wegen, toeristisch gebied, grote stad in de buurt... Dat moet ik nog even uitwerken. Maar voorlopig ben ik tevreden met deze formule en kan de komende dagen met testen beginnen. Voor de overlevingskans van een hotel moet iets dergelijks te bedenken zijn.
  Terug naar de Loire en wat staat daar, midden in nergens en wars van elke formule? Een Wammes Waggel wagentje met een Restauration rapide. Ik koop er een ijsje ter ondersteuning van dit moedige initiatief. Er zwemmen mensen in de Loire en nergens staat dat het verboden is. Ik verdenk Wammes ervan dat hij het bordje Baignade Interdite tijdens de openingsuren van zijn nering even opbergt. In verband met de klandizie.
 
Half zes - Cronat. Er staat een hotel: Hôtel des Voyageurs - het hotel van de reizigers. Ik vraag een pression en een kamer. Beide verzoeken worden ingewilligd. Een luxueuze kamer voor aan de weg. Bij Cronat zitten twee knikken in de D979. Goed bedacht, want nu moeten de wagens noodgedwongen afremmen om de bochten te nemen. De camions rijden druk schakelend onder het raam langs.
De hotelier lijkt een wat norse man. Later ontdooit hij enigszins en nog later, als hij me heeft uitgehoord en beseft dat ik lopend uit Nederland kom (de eerste hoteleigenaar die zoveel belangstelling aan de dag legt), is het de vriendelijkheid zelve.
- Un vrai marcheur!... roept hij uit en daarna wil hij weten waar de reis heengaat.
- La Méditerranée.
- La Méditerranée? Et après tout ça vous écrivez un livre sur votre voyage!
- Peut-être.
- Mais bien sûr! Et ce sera un best-seller!
- C'est très difficile... écrire un best-seller.
- Mais non!
- Avec un best-seller, votre hôtel devient très connu.
- Voilà!

Hij ziet het helemaal voor zich. Maar ook nu heeft hij over belangstelling niet te klagen. Ze hebben hier niet alleen het hotel-restaurant, maar ook nog een Alimentation en Bureau de Tabac.


Bourgondië
De Burgundi waren van huis uit Germanen die aan de Baltische Golf woonden. In de vijfde eeuw trokken ze eerst naar Worms en later naar het meer van Genève en het stroomgebied van de Saône. Ze stichtten een koninkrijk met residenties in Genève en Lyon. De naam Burgundia duikt voor het eerst op in een brief aan Gundobad - een van hun meest bekende koningen.
In 543 maakten de zonen van Clovis een einde aan het koninkrijk Bourgondië.
De vrouw van de baas serveert een copieus Menu du jour. Alleen aan de entrée zou je normaal gesproken al genoeg hebben - daarna volgen nog twee gangen. Dit is Bourgondië.
Er logeert ook een jonge Italiaan die een feestzaaltje achter het hotel aan het vertimmeren is. Hij krijgt zijn eten aldaar opgediend en kijkt ondertussen naar Rai Uno.
's Avonds krantje lezen op het terras. Ze voorspellen zeer hoge temperaturen voor de tweede helft van de week. 'La canicule' noemen ze het. Canicule (Hondsster) is de oude naam van Sirius, de helderste ster aan ons firmament. Van 19 juli tot 18 augustus komt Sirius tegelijk met de zon op en gaat er tegelijk mee onder. In deze periode is het vaak zeer warm. In Nederland noemen ze het de Hondsdagen; de Fransen noemden het: la Canicule. Maar inmiddels gebruiken ze canicule als synoniem voor hittegolf. Canis familiaris is de ons wel bekende hond. Sirius maakt deel uit van het sterrebeeld de Grote Hond (Grand Chien).
Een hittegolf dus. De krant voorspelt temperaturen in de buurt van de 40º C. Ik wil proberen tegen die tijd in Digoin te zijn. Over de snelweg is het nog 43 kilometer.
  Er komen meer mensen naar het terras, waaronder een man met een brommer. Hij parkeert zijn vehikel aan de stoeprand, geeft iedereen een hand, mij ook, maar gaat niet zitten. Een jaar of vijftig. Hij neemt staande deel aan het gesprek. De man heeft een tic. Hij inhaleert luidruchtig, daarbij het hoofd opzij draaiend. Toch kan hij aardig meepraten en te oordelen naar de lachsalvo's, komt hij zelfs grappig uit de hoek. Hij heeft in Algerije gevochten.

Cronat stel verder weinig voor. Een bakker, mooie huizen en die snelweg waar dag en nacht de camions overheen denderen. Cronat ligt niet meer in de Nièvre. Dit is Département de Saône-et-Loire, nummer 71. Hoofdstad Maçon.