Tai Ji
 
Vertaling: het allerhoogste vechten.
Tai Ji is een begrip uit de Chinese filosofie. Tai Ji is het allerhoogste principe en bron van alles. Uit Tai Ji komen yin en yang voort. Yin en yang bepalen de 'tienduizend dingen' tussen hemel en aarde.
Hemel is puur yang, aarde is puur yin. De mens leeft er tussenin en heeft iets van beide. In de ideale (natuurlijke) situatie is er een evenwicht tussen yin en yang, maar bij de meeste mensen zijn yin en yang uit balans geraakt en daarom functioneren ze niet langer optimaal. De Tai Ji oefeningen zijn bedoeld om het evenwicht te herstellen.
Assen
 
Het miezert een beetje als ik op zondagmorgen langs de Stationsweg Zuidlaren uitloop. Maar al snel klaart het op en naast de zandweg naar Schipborg vind ik een geschikt plekje voor mijn dagelijkse Tai Ji oefeningen.
Wat is Tai Ji ? Het zijn langzaam uitgevoerde bewegingen ontleend aan de Chinese vechtsport. Een eeuwenoude techniek gebaseerd op de filosofie van yin en yang en bedoeld om lichaam en geest in harmonie te brengen. Goed voor spieren, bloedsomloop, concentratie, energie en gezondheid, om maar wat te noemen.
Tai Ji leerde ik van Wang Yan, een Chinese lerares die de beweging adembenemend mooi kan uitvoeren. Zelf ben ik nog maar een beginner. Ik beoefen het nog maar een jaar en heb net deze maand de laatste van de drie delen geleerd. De Yang-stijl kent drie delen die vloeiend in elkaar overgaan. Een volledige serie duurt ongeveer een kwartier.
- Tai Ji is wonderful... zei juf altijd.
Zo is het en kennis van de Tai Ji bewegingen beschouw ik dan ook als mijn meest kostbare bagage. Het is ideaal voor onderweg want je kunt het buiten overal doen, in tegenstelling tot bijvoorbeeld yoga. Het beste is om Tai Ji te oefenen vlak na het opstaan, dus voor het ontbijt. En altijd in de open lucht - weer of geen weer. In China zijn de parken de favoriete Tai Ji plekken. Heel vroeg al, als de zon nog maar net op is, zijn jong en oud bezig in de ochtendmist. Zo vroeg haal ik niet. Tijdens een wandeling probeer ik 's morgens het volgende schema aan te houden: opstaan, ontbijt, uur lopen, drie kwartier Tai Ji. En dan bij voorkeur op een mooi egaal en rustig plekje.
Nu kent Nederland maar weinig plekjes waar in drie kwartier tijd niemand langs komt en dat geldt ook voor het grasveld tussen de Spartelvijvers en het Diepenveen. Eerst draaft er een groep joggers uit een naburige camping voorbij onder leiding van een soort sportleider. Dat stoort mij nauwelijks - die lui moeten gewoon doorlopen. Lastiger wordt het als over de grasvlakte een oudere dame nadert en naast me blijft staan om het fenomeen eens van dichtbij te bekijken.
- Tai Ji... zeg ik en werk langzaam toe naar de positie die bekend staat als 'de goudfazant staat op één poot'.
- Zegt me niks...
- Hm.
- Maar het zal wel goed zijn voor de concentratie.
- Klopt... zeg ik en balanceer intussen op mijn andere been.
De vrouw zou het gesprek nog wel willen voortzetten, maar nu ik onverstoorbaar doorga, begrijpt ze gelukkig dat ze teveel is. Ze loopt verder.

Café De Drentse Aa zit dicht. Dat betekent eerst een wandeling door het Stroomdallandschap van de Drentse Aa en dan pas koffie. Te Gasteren in café-restaurant Brinkzicht.
Een grapje van de ober. Een jongedame plaatst een bestelling aan de bar.
- Ik wil graag twee koffie, een karnemelk, een gewone melk en een bitter lemon.
- En de andere dames?

 
Gerard van Westerloo. Voetreiziger - verslag van een voettocht door Nederland, De Bezige Bij, 1993.
 
 
 
 
Voorbij Gasteren verlaat ik het Pieterpad dat verder gaat naar Rolde. Zelf loop ik vandaag naar Assen waar ik bij m'n moeder kan overnachten.
De Stroetweg over het Balloërveld: een zandweg door een heidelandschap met grafheuvels uit lang vervlogen tijden. Niemand te zien zover je kijken kunt. Niets wat er op wijst dat je je in de twintigste eeuw bevindt. Langs zo'n weg zou je kunnen inslapen en wakker worden in een andere tijd.
Gerard van Westerloo sprak hier tijdens zijn wandeltocht door Nederland met schaapherder Albert Koopman die op dit heideveld eens iemand uit een ver verleden was tegengekomen. Het was een man, gekleed in de kleren van toen, op zoek naar zijn vader.
Zulke dingen begin je te zien als je lang alleen op de hei loopt. Het kan natuurlijk ook een toneelspeler zijn geweest. Iemand uit Assen bijvoorbeeld, die 's morgens zijn berevel uit de kast pakt om zich op het Balloërveld uit te leven. Dat is de verklaring van de nuchtere Hollander. Maar kom hier eens terug als het mistig is of 's avonds in het pikkedonker als er een onweer losbarst. Dan zou de fantasie het wel eens kunnen winnen van gezond verstand. Dat zijn de momenten waarop schaduwen zich losmaken van de grafheuvels en op je af te komen...
Het Balloërveld is aan de ontginningsijver van Staatsbosbeheer ontsnapt omdat het in 1918 een militair oefenterrein werd. Waar defensie al niet goed voor is. In Assen staat een kazerne. Als jochie kwam ik hier met vriendjes om hulzen te zoeken.
In de buurt van Balloo kom ik de eerste zondagmiddag-wandelaars tegen. Voor zover ik het bekijken kan zijn ze allemaal van deze tijd.

Ik probeer een man in te halen, maar het lukt niet. Hij begint te praten. En zo lopen we al keuvelend, tussen oude boomgaarden door, Assen binnen. De man is opgegroeid tussen boomgaarden, vertelt hij. Zijn vader was fruitteler. Hij vertelt over hoogstam- en laagstambomen. Tegenwoordig is alles laagstam om er beter bij te kunnen. In de wijk Sluisdennen scheiden onze wegen.
 
 
 

 
 
 
Forum
Romeinse marktplaats. Het forum was bestemd voor handel, godsdienst, politiek en rechtspraak.
 
 
In Assen ben ik geboren. Het is de stad van mijn jongensjaren. Ik heb er 24 jaar gewoond. 's Avonds ga ik nog even de stad in.
Een groot deel van oude binnenstad hebben ze vernield. De sloopkoorts speelde in de jaren zestig. Oude straatjes verdwenen. Er kwam een nieuw plein - het Koopmansplein - en elders in de stad verrezen de eerste flats. Het is vaker gezegd: alle Nederlandse binnensteden beginnen op elkaar te lijken. Je ziet overal dezelfde winkels: Hema, C&A, V&D, Bruna, Trekpleister... Eén hotel heeft zich staande weten te houden in het Asser centrum: Hotel De Jonge. Het heeft zelfs een Grand Café. Bravo! De anderen hebben het af moeten leggen tegen nieuwkomers als Van der Valk - buiten de stad aan de A28.
De nieuwste aanwinst in het centrum is een overdekte winkelgalerij: het Forum. Oorspronkelijk was het forum een marktplaats - in de tijd van de Romeinen. Het forum lag bij het kruispunt van de twee hoofdwegen door de stad. In diverse steden van Romeinse oorsprong leeft de naam nog voort in de binnenstad.
Maar zo oud is Assen niet en Romeinen zijn er nooit geweest. Assen ontstond omstreeks 1260 toen het nonnenklooster Maria in Campis (Maria in het Veld) bij Coevorden werd verplaatst naar het gebied Hassen ten westen van Rolde. Een deel van de oude kloostermuur staat nog overeind aan de Kloosterstraat.
Wel heel oud in Assen is de uitgeholde boomstam in het Provinciaal Museum aan de Brink. Deze bij Pesse gevonden kano noemen ze hier het oudste vaartuig ter wereld - 6000 vC. Ik weet niet of het zo is.